یکشنبه ۲۵ دی ۰۱ | ۲۲:۳۳ ۲۸۳ بازديد
کلمه و واژه تهمت در فرهنگ وتمدن لغت به معنای افترا، نسبت لاف بستن و ورقه ها مکر میباشد. ضابطهگذار در ضابطه مجازات اسلامی نیز به ذکر جرم بهتان و توهین پرداخته و آن را گستردن میدهد: «هر که بوسیلهی اسناد چاپی یا این که خطی یا این که بوسیلهی درج در مجله و جراید یا این که نطق در مجامع یا این که به هر وسیلهی دیگر، به کسی، امری را صریحاً نسبت دهد یا این که آنان را منتشر نماید که بر طبق ضابطه، آن فرمان، جرم به حساب میآید و نتواند درستی آن اوراق را اثبات کند…»
واژه و کلمه “هرکس” درین ماده بیانکننده آن میباشد که فرد بهتان زننده قادر است صرفا فرد حقیقی وواقعی باشد و افراد حقوقی مثل شرکتهای دربرگیرنده این جرم نشده و یا این که نسبت دادن دستور مجرمانه به آنها جرم محسوب نمیگردد. همینطور کار تهمت بایستی در عده به فرد نسبت داده گردد براین اساس درصورتی که کسی کنار گوش دیگری امری مجرمانه را به او نسبت دهد، کار او مشتمل بر بهتان نخواهد نشد.
برای کامل شدن داده ها خویش مطلبی مربوط به همین تیتر را در لینک و پیوند جرم تکثیر اکاذیب پژوهش فرمایید.
برای اینکه جرم بهتان تحقق پیدا کرده و احراز خواهد شد، وجود شروطی موردنیاز میباشد که درپی این شروط را به اختصار توضیح خواهیم اعطا کرد.
ضابطهگذار فقط ذکر مینماید که مفتری امری را به کسی نسبت دهد. مراد از «فرمان» هر فعلی میباشد که طبق قانون ها جانور در طی افتراء، جرم محسوب گردد. بدین ترتیب در حالتیکه فعالیت انتسابی به موجب ضابطه لاحق (ضابطه قبل) جرم شناخته خواهد شد، تحقق جرم افتراء منتفی میباشد.
از طرفی دیگر جرم بهتان جرمی آنی میباشد. بهاین معنی که جرم در به عبارتی لحظهی نسبت دادن امری مجرمانه به دیگری پژوهشگر می شود. مانند اینکه امروز، فرد الف، امری را که جرم میباشد، به فرد ب نسبت میدهد و فردا رسمی وضع و اوضاع خواهد شد و از امری که نسبت داده، سلب تیتر مجرمانه خواهد شد. این شغل تأثیری در تحقق جرم تهمت ندارد و این جرم پژوهشگر شدهاست.
ضابطه گذار نسبت به انتساب امری به دیگری، در میان جرایم تفکیک قائل نشده براین اساس چنانچه کسی، ارتکاب جرم سبکی مثل جرایم ارشاد و رانندگی را به دیگری نسبت دهد، مفتری به حساب میآید و مشتمل بر این ماده می شود. ولی انتساب اعمالی که سرپیچی انضباطی، انتظامی یا این که اداری تلقی میشود یا این که مبتنی بر موازین دینی ممنوع گردیده باشد، مشتمل بر جرم تهمت وجود ندارد. مثلا، درصورتی که کارمند بانکی با رضایت مشتری ولی سوای دریافت امضا، وجوهی را از اکانت او به اکانت دیگرافراد جابجایی دهد، ازآنجاکه قانون ها خزانه را رعایت نکرده میباشد سرپیچی اداری مرتکب گردیده و انتساب اینگونه تخلفاتی تهمت محسوب نمیگردد.
صراحت انتساب
گزینه دیگری که ضابطهگذار آن را از وضعیت تحقق جرم تهمت برشمرده «انتساب مصرح جرمی به دیگری» میباشد. با این تعبیر و تفسیر که نسبت دادن فرمان مجرمانه به دیگری می بایست مصرح و بدیهی باشد و در واقعیت سوء نیت و قصد مفتری از آن برداشت خواهد شد. به این ترتیب درحالتی که شخصی با قصد شوخی و جوک امری مجرمانه را به دیگری نسبت دهد یا این که حرفی بزند که در اصطلاح عامیانه دو پهلو باشد، بهطوریکه بیش تر از یک مفهوم از آن به ذهن خطور نماید، فعالیت او تهمت نخواهد بود. از آنجا که سوءنیت مفتری شرط تحقق جرم میباشد، هم اکنون در صورتیکه سوءنیت نسبت دهنده احراز شدنی نباشد (مانند اینکه فرد نمیداند عملی را که نسبت میدهد، جرم میباشد) گشوده هم تهمت متفحص نگردیده میباشد.
ناتوانی مفتری (نسبت دهنده) از ثابت
از سایر شروط مایحتاج برای تحقق جرم بهتان این میباشد که فرد نسبت دهنده نتواند درستی و صحت امری را که نسبت داده اثبات نماید. پس در صورتیکه درستی مطالبی که نسبت داده را اثبات کرد یا این که شخصی که جرم به او منتسب گردیده به آن مسئله اقرار یا این که آن را تأیید نماید یا این که حتی مرجع قضایی بتواند صدق آن را کشف نماید، جرم بهتان منتفی گردیده و حکم بر برائت نسبت دهنده صادر می شود. ولی در صورتیکه شاکی برای احقاق حق و رفع ظلم از خویش علیه کسی گلایه نماید و عملی یا این که امری را که قانوناً جرم میباشد صریحاً به وی نسبت دهد اما نتواند صدق آن ورقه ها را به ثابت برساند، تحت عنوان مفتری قابل تعقیب و مجازات وجود ندارد.
اشکال بهتان
تهمت نیز گونه های مختلفی دارااست که بعضا از آنان با به کار گیری از حرکات بدنی شکل میگیرد و بعضی دیگر به طور شفاهی ذکر میشود. چنانچه جرم تهمت به طور نوشتاری باشد میتواند به صورت خبر نامه، طومار و یا این که نوشته ی علمی شکل گیرد و یا این که نیز میتواند به طور رسانه ای باشد که همچون پخش از رادیو و تلویزیون میباشد.
تفاوت مهم که در میان این افتراها وجود دارااست این میباشد که در افترای شفاهی بایستی شاکی این قضیه را به ثابت برساند که آبرو و شخصیت او دراین فعالیت از دست رفته میباشد و ولی در حالتی که که بهتان به طور رسانه ای مطرح گردیده باشد در دادگاه این فرض ایجاد خواهد شد که جراحت های به شخص از روش بهتان رسانه ای وارداتی میباشد و دادگاه نیز برای شخص حکمی را صادر می نماید و البته ابدا مورد نیاز وجود ندارد تا خویش شخص شاکی این زخم های وارده را به ثابت برساند. روی این پیوند کلیک کرده و مقاله مجازات جرم آبرو ریزی را در همین وب سایت پژوهش فرمائید.
درمقابل جرم بهتان برای شخص شاکی ضابطه مواقعی را در حیث گرفته میباشد که قادر است با به کارگیری از آنان به اعاده حیثیت بپردازد. اعاده حیثیت نیز بدین مضمون میباشد که فردی موردی غیرواقعی را به شخص دیگری نسبت دهد و همین فعالیت او نیز سبب ساز خواهد شد تا دستمزد دنیوی و یا این که معنوی طرف مقابل در گیر خدشه گردد .درین جاست که ضابطه به شخص مصدوم امداد می نماید تا بتواند با استعمال از قانون ها اعاده حیثیت در شرایطیکه تهمت نابه مکان به او زده گردیدهاست دستمزد از دست رفته خودش را به دست آورد. مقاله بی نقص تری را درباره اعاده حیثیت دراین پیوند بخوانید.
در همین راستا در ماده 698 قانون اساسی ایران گفته شده میباشد که هر فردی که مرتکب جرم بهتان گردد و از او اعاده حیثیت گردد به دو ماه تا دو سال حبس محکوم میگردد و هم اینگونه 74 ضربه شلاق نیز محکوم شود. نکته بسیار اصلی این میباشد که برای این که جرم اعاده حیثیت را بتوان از روش ضابطه پیگیری کرد نیاز میباشد تا شاکی سری درین بین وجود داشته باشد و به دادسرا گلایه خویش را از متهم اعلام نماید.
برای حصول داده ها بیشتر درباره موادسازنده رسمی اعاده حیثیت روی لینک و پیوند مربوطه کلیک فرمائید.
مجازات تهمت
در نقطه نهایی ماده فوقالذکر مجازاتی نیز برای مفتری در حیث گرفته گردیدهاست: «… جز در مواقعی که موجب حد میباشد، به یک ماه تا 1سال حبس و تا ۷۴ ضربه شلاق یا این که یکی آن ها حسب گزینه محکوم شود…».
مواقعی که موجب حد میباشد، مانند جرم «قذف» میباشد. کلیک نمایید و درباره جرم قذف بخوانید. حد برای مثال مجازات هایی میباشد که شارع برای بعضا از جرایم خاص مانند زنا و لواط و… پیشبینی نموده است که ترازو مجازات آنها تماماً مشخص و معلوم بوده و قابل تخفیف و تبدیل وجود ندارد. یکیاز جرایم مستوجب حد «قذف» میباشد. قذف عبارت میباشد از نسبت دادن زنا یا این که لواط به فرد دیگری، هر یکسری مرده باشد. به این ترتیب قذف خویش نوعی بهتان میباشد و ازآنجاکه زنا یا این که لواط ازجمله جرایم هنگفت بوده و شارع آنان را اساسی تلقی مینماید، پس نسبت دادن آن به دیگری نیز کاری ناپسند بوده و خویش جرمی جدا از هم از تهمت محسوب میگردد.
حتی در صورتیکه اثبات گردد که مجرم به فردی غیر از شاکی جملاتی توهین آمیز درباره وی گفته میباشد ،جنایتکار میتواند با یکی از طریق های دفاعی گوناگون رسمی و شناخته گردیده از این اتهام تبرئه گردد؛این روشها عبارتند از:
واقعیت: اتهام بهتان زیر پیگیری قرار نمی گیرد ،در شرایطی که اثبات گردد که اینگونه موضوعی واقعیت داراست. نیاز به وکیل در مشهد دارید با ما تمسا بگیرید.
رضایت: زمانی بتوان اثبات کرد که شاکی از تکثیر تهمت یا این که جملاتی که به وی منسوب شده رضایت داراست و یااینکه این جملات به تحریک خویش شاکی منتشر گردیده باشد لذا دراینحالت جنایتکار میتواند از اتهام تهمت تبرئه خواهد شد .
برتری: زمانی که زمینه صداقت و جریان آزاد داده ها در مسائل اساسی با مصلحت اشخاص برای مراقبت آبرویشان در موازنه قرار میگیرد ،جریان آزاد داده ها و صداقت بر محافظت آبروی شخص برتری دارااست.
تعبیروتفسیر منصفانه: تعبیر منصفانه معمولا از روی رسانه ها یا این که سخنان اشخاصی که گفته هایشان در رسانه منعکس شدن مییابد استنباط میگردد.کسانی که مسائل مرتبط با منافع همگانی را از روی صداقت و فارغ از سوءنیت و به صورت منصفانه تعبیر و تفسیر می نمایند نسبت به افترای رسانه ای مصونیت داراهستند حتی درصورتی که تعبیر آنان توهین آمیز باشد.
اگرچه برای اینگونه مصونیتی شخص بایستی اثبات نماید که گفته هایش تحت عنوان یک تعبیروتفسیر بوده و این تفاسیر یک نظرها صادقانه راجعبه حقایق آشکاری میباشد که وجود داراست.
واژه و کلمه “هرکس” درین ماده بیانکننده آن میباشد که فرد بهتان زننده قادر است صرفا فرد حقیقی وواقعی باشد و افراد حقوقی مثل شرکتهای دربرگیرنده این جرم نشده و یا این که نسبت دادن دستور مجرمانه به آنها جرم محسوب نمیگردد. همینطور کار تهمت بایستی در عده به فرد نسبت داده گردد براین اساس درصورتی که کسی کنار گوش دیگری امری مجرمانه را به او نسبت دهد، کار او مشتمل بر بهتان نخواهد نشد.
برای کامل شدن داده ها خویش مطلبی مربوط به همین تیتر را در لینک و پیوند جرم تکثیر اکاذیب پژوهش فرمایید.
وضعیت تحقق جرم تهمت
برای اینکه جرم بهتان تحقق پیدا کرده و احراز خواهد شد، وجود شروطی موردنیاز میباشد که درپی این شروط را به اختصار توضیح خواهیم اعطا کرد.
انتساب جرم به دیگری
ضابطهگذار فقط ذکر مینماید که مفتری امری را به کسی نسبت دهد. مراد از «فرمان» هر فعلی میباشد که طبق قانون ها جانور در طی افتراء، جرم محسوب گردد. بدین ترتیب در حالتیکه فعالیت انتسابی به موجب ضابطه لاحق (ضابطه قبل) جرم شناخته خواهد شد، تحقق جرم افتراء منتفی میباشد.
از طرفی دیگر جرم بهتان جرمی آنی میباشد. بهاین معنی که جرم در به عبارتی لحظهی نسبت دادن امری مجرمانه به دیگری پژوهشگر می شود. مانند اینکه امروز، فرد الف، امری را که جرم میباشد، به فرد ب نسبت میدهد و فردا رسمی وضع و اوضاع خواهد شد و از امری که نسبت داده، سلب تیتر مجرمانه خواهد شد. این شغل تأثیری در تحقق جرم تهمت ندارد و این جرم پژوهشگر شدهاست.
ضابطه گذار نسبت به انتساب امری به دیگری، در میان جرایم تفکیک قائل نشده براین اساس چنانچه کسی، ارتکاب جرم سبکی مثل جرایم ارشاد و رانندگی را به دیگری نسبت دهد، مفتری به حساب میآید و مشتمل بر این ماده می شود. ولی انتساب اعمالی که سرپیچی انضباطی، انتظامی یا این که اداری تلقی میشود یا این که مبتنی بر موازین دینی ممنوع گردیده باشد، مشتمل بر جرم تهمت وجود ندارد. مثلا، درصورتی که کارمند بانکی با رضایت مشتری ولی سوای دریافت امضا، وجوهی را از اکانت او به اکانت دیگرافراد جابجایی دهد، ازآنجاکه قانون ها خزانه را رعایت نکرده میباشد سرپیچی اداری مرتکب گردیده و انتساب اینگونه تخلفاتی تهمت محسوب نمیگردد.
صراحت انتساب
گزینه دیگری که ضابطهگذار آن را از وضعیت تحقق جرم تهمت برشمرده «انتساب مصرح جرمی به دیگری» میباشد. با این تعبیر و تفسیر که نسبت دادن فرمان مجرمانه به دیگری می بایست مصرح و بدیهی باشد و در واقعیت سوء نیت و قصد مفتری از آن برداشت خواهد شد. به این ترتیب درحالتی که شخصی با قصد شوخی و جوک امری مجرمانه را به دیگری نسبت دهد یا این که حرفی بزند که در اصطلاح عامیانه دو پهلو باشد، بهطوریکه بیش تر از یک مفهوم از آن به ذهن خطور نماید، فعالیت او تهمت نخواهد بود. از آنجا که سوءنیت مفتری شرط تحقق جرم میباشد، هم اکنون در صورتیکه سوءنیت نسبت دهنده احراز شدنی نباشد (مانند اینکه فرد نمیداند عملی را که نسبت میدهد، جرم میباشد) گشوده هم تهمت متفحص نگردیده میباشد.
ناتوانی مفتری (نسبت دهنده) از ثابت
از سایر شروط مایحتاج برای تحقق جرم بهتان این میباشد که فرد نسبت دهنده نتواند درستی و صحت امری را که نسبت داده اثبات نماید. پس در صورتیکه درستی مطالبی که نسبت داده را اثبات کرد یا این که شخصی که جرم به او منتسب گردیده به آن مسئله اقرار یا این که آن را تأیید نماید یا این که حتی مرجع قضایی بتواند صدق آن را کشف نماید، جرم بهتان منتفی گردیده و حکم بر برائت نسبت دهنده صادر می شود. ولی در صورتیکه شاکی برای احقاق حق و رفع ظلم از خویش علیه کسی گلایه نماید و عملی یا این که امری را که قانوناً جرم میباشد صریحاً به وی نسبت دهد اما نتواند صدق آن ورقه ها را به ثابت برساند، تحت عنوان مفتری قابل تعقیب و مجازات وجود ندارد.
اشکال بهتان
تهمت نیز گونه های مختلفی دارااست که بعضا از آنان با به کار گیری از حرکات بدنی شکل میگیرد و بعضی دیگر به طور شفاهی ذکر میشود. چنانچه جرم تهمت به طور نوشتاری باشد میتواند به صورت خبر نامه، طومار و یا این که نوشته ی علمی شکل گیرد و یا این که نیز میتواند به طور رسانه ای باشد که همچون پخش از رادیو و تلویزیون میباشد.
تفاوت مهم که در میان این افتراها وجود دارااست این میباشد که در افترای شفاهی بایستی شاکی این قضیه را به ثابت برساند که آبرو و شخصیت او دراین فعالیت از دست رفته میباشد و ولی در حالتی که که بهتان به طور رسانه ای مطرح گردیده باشد در دادگاه این فرض ایجاد خواهد شد که جراحت های به شخص از روش بهتان رسانه ای وارداتی میباشد و دادگاه نیز برای شخص حکمی را صادر می نماید و البته ابدا مورد نیاز وجود ندارد تا خویش شخص شاکی این زخم های وارده را به ثابت برساند. روی این پیوند کلیک کرده و مقاله مجازات جرم آبرو ریزی را در همین وب سایت پژوهش فرمائید.
اعاده حیثیت
درمقابل جرم بهتان برای شخص شاکی ضابطه مواقعی را در حیث گرفته میباشد که قادر است با به کارگیری از آنان به اعاده حیثیت بپردازد. اعاده حیثیت نیز بدین مضمون میباشد که فردی موردی غیرواقعی را به شخص دیگری نسبت دهد و همین فعالیت او نیز سبب ساز خواهد شد تا دستمزد دنیوی و یا این که معنوی طرف مقابل در گیر خدشه گردد .درین جاست که ضابطه به شخص مصدوم امداد می نماید تا بتواند با استعمال از قانون ها اعاده حیثیت در شرایطیکه تهمت نابه مکان به او زده گردیدهاست دستمزد از دست رفته خودش را به دست آورد. مقاله بی نقص تری را درباره اعاده حیثیت دراین پیوند بخوانید.
در همین راستا در ماده 698 قانون اساسی ایران گفته شده میباشد که هر فردی که مرتکب جرم بهتان گردد و از او اعاده حیثیت گردد به دو ماه تا دو سال حبس محکوم میگردد و هم اینگونه 74 ضربه شلاق نیز محکوم شود. نکته بسیار اصلی این میباشد که برای این که جرم اعاده حیثیت را بتوان از روش ضابطه پیگیری کرد نیاز میباشد تا شاکی سری درین بین وجود داشته باشد و به دادسرا گلایه خویش را از متهم اعلام نماید.
برای حصول داده ها بیشتر درباره موادسازنده رسمی اعاده حیثیت روی لینک و پیوند مربوطه کلیک فرمائید.
مجازات تهمت
در نقطه نهایی ماده فوقالذکر مجازاتی نیز برای مفتری در حیث گرفته گردیدهاست: «… جز در مواقعی که موجب حد میباشد، به یک ماه تا 1سال حبس و تا ۷۴ ضربه شلاق یا این که یکی آن ها حسب گزینه محکوم شود…».
مواقعی که موجب حد میباشد، مانند جرم «قذف» میباشد. کلیک نمایید و درباره جرم قذف بخوانید. حد برای مثال مجازات هایی میباشد که شارع برای بعضا از جرایم خاص مانند زنا و لواط و… پیشبینی نموده است که ترازو مجازات آنها تماماً مشخص و معلوم بوده و قابل تخفیف و تبدیل وجود ندارد. یکیاز جرایم مستوجب حد «قذف» میباشد. قذف عبارت میباشد از نسبت دادن زنا یا این که لواط به فرد دیگری، هر یکسری مرده باشد. به این ترتیب قذف خویش نوعی بهتان میباشد و ازآنجاکه زنا یا این که لواط ازجمله جرایم هنگفت بوده و شارع آنان را اساسی تلقی مینماید، پس نسبت دادن آن به دیگری نیز کاری ناپسند بوده و خویش جرمی جدا از هم از تهمت محسوب میگردد.
حمایت در مقابل جرم بهتان
حتی در صورتیکه اثبات گردد که مجرم به فردی غیر از شاکی جملاتی توهین آمیز درباره وی گفته میباشد ،جنایتکار میتواند با یکی از طریق های دفاعی گوناگون رسمی و شناخته گردیده از این اتهام تبرئه گردد؛این روشها عبارتند از:
واقعیت: اتهام بهتان زیر پیگیری قرار نمی گیرد ،در شرایطی که اثبات گردد که اینگونه موضوعی واقعیت داراست. نیاز به وکیل در مشهد دارید با ما تمسا بگیرید.
رضایت: زمانی بتوان اثبات کرد که شاکی از تکثیر تهمت یا این که جملاتی که به وی منسوب شده رضایت داراست و یااینکه این جملات به تحریک خویش شاکی منتشر گردیده باشد لذا دراینحالت جنایتکار میتواند از اتهام تهمت تبرئه خواهد شد .
برتری: زمانی که زمینه صداقت و جریان آزاد داده ها در مسائل اساسی با مصلحت اشخاص برای مراقبت آبرویشان در موازنه قرار میگیرد ،جریان آزاد داده ها و صداقت بر محافظت آبروی شخص برتری دارااست.
تعبیروتفسیر منصفانه: تعبیر منصفانه معمولا از روی رسانه ها یا این که سخنان اشخاصی که گفته هایشان در رسانه منعکس شدن مییابد استنباط میگردد.کسانی که مسائل مرتبط با منافع همگانی را از روی صداقت و فارغ از سوءنیت و به صورت منصفانه تعبیر و تفسیر می نمایند نسبت به افترای رسانه ای مصونیت داراهستند حتی درصورتی که تعبیر آنان توهین آمیز باشد.
اگرچه برای اینگونه مصونیتی شخص بایستی اثبات نماید که گفته هایش تحت عنوان یک تعبیروتفسیر بوده و این تفاسیر یک نظرها صادقانه راجعبه حقایق آشکاری میباشد که وجود داراست.
آیا تغییرات قانونی حجاب اجباری پیشنهاد شده؟